First Trip to Middle East

2-3 อาทิตย์ก่อน จับพลัดจับผลู ในทีม engineer คนนู้นไม่ว่าง คนนี้ไม่ว่าง พี่ที่บริษัทเลยให้ผมไปทำงานงานนึงที่ UAE แทน แน่นอนครับ มีพี่ทีม sales ไปด้วย อีก 2 คน

ถือเป็นประสบการณ์ใหม่สำหรับตัวเองมาก เพราะไม่เคยไปแถบตะวันออกกลางมาก่อน ตื่นเต้น ต้องไปประมาณ 4 คืน

คนสิงคโปร์ไป UAE ไม่ต้องของวีซ่า แต่คนไทยต้องขอ ขอผ่านสายการบินก่อนไป

นั่งเครื่อง 7 ชั่วโมงลงที่ ดูไบ แต่โรงแรมและงานอยู่ที่อาบูดาบี พี่ในกลุ่มคนนึงเคยมา UAE มากกว่า 15 ครั้ง!! เพราะงั้น สบายครับ เราแทบไม่ต้องทำอะไร พี่เค้าเช่ารถ ขับรถ รู้จักทางและวัฒนธรรมค่อนข้างดี มีอะไรก็ถามพี่เค้า เราก็มีหน้าที่ทำงานที่รับผิดชอบ แล้วก็เปิดหูเปิดตา เที่ยวไปในตัว ฮ่าๆ

วันแรก แวะกินข้าวที่ Dubai Mall ห้างที่ใหญ่ที่สุดในโลกกกก ซึ่งอยู่ติดกับ Burj Khalifa ตึกที่สูงที่สุดในโลกกกกก

โมเดล Dubai Mall

โมเดล Burj Khalifa ข้างๆ Dubai Mall

พาเพื่อนมาถ่ายรูป

เท่าที่ถามๆมา ใน UAE มีลักษณะเป็นสหรัฐ ประกอบด้วยรัฐย่อยๆหลายๆรัฐ เมืองหลวงคือ อาบูดาบี เค้าว่ารวยสุด ศูนย์ราชการอยู่ที่นี่ แต่รัฐที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดกลับเป็น ดูไบ ที่เป็นเมืองท่องเที่ยว พี่เค้าบอกว่า ดูไบใช้เงินมหาศาลมาก สร้างนู่นสร้างนี่ ซึ่งเท่าที่มองดูก็ได้ผลนะ นักท่องเที่ยวเพียบ

2013 ปีแห่งความผิดหวังและการตั้งหลักใหม่

ปกติเป็นประจำที่ผมจะเขียนสรุปชีวิตใน 1 ปีที่ผ่านมา ปีนี้ก็เช่นกันครับ

1 ปีที่ผ่านมาเกิดเรื่องราวต่างๆมากมายเข้ามาในชีวิต การตัดสินใจต่างๆมากมายนับไม่ถ้วนที่ตัดสินใจทำลงไป
มันคงจะมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นบ้างพอสมควรแน่นอน แต่สำหรับปีนี้ ผมจำได้แต่เรื่องที่ไม่ happy และผมก็อยากจะบันทึกมันเก็บไว้มากกว่า

มันมีทั้งที่ ผมเจอเรื่องผิดหวัง และ ผมทำให้คนอื่นผิดหวัง

เริ่มด้วยการตัดสินใจลาออกตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว สาเหตุก็คือ ตอนนั้นผมรู้สึกหมดไฟมาซักพักแล้ว ไม่รู้สึกกระตือรือร้น เหมือนแค่มีชีวิตไปเรื่อยๆ เลยมีความคิดว่าต้องออกจาก comfort zone ไปทำอะไรใหม่ๆได้แล้ว คิดแบบนี้อยู่เรื่อยๆ คิดอยู่นานและก็ตัดสินใจลงไป โดยไม่ได้บอกใครนอกจากพี่หัวหน้าที่บริษัท

ไอเดียการทำประชามติแบบต่อเนื่อง

ความคิดเล่นๆจากคนไม่ได้เรียนนิติศาสตร์หรือรัฐศาสตร์มานะครับ ขอคำชี้แนะด้วย :)

ผมว่าเราน่าจะลองทำการลงประชามติแบบต่อเนื่องนะครับ

ในเมื่อการวัดเสียงจากประชาชนเป็นเรื่องสำคัญ แล้วนักการเมืองไม่ว่าฝ่ายไหนก็อ้างเสียงประชาชนตลอดเวลา ทำไมเราไม่หาทางทำให้มันชัดเจนไปเลย ชัดเจนมากกว่ามาอ้างคะแนนเสียงเมื่อ 4 ปีที่แล้ว หรือใช้ความรู้สึกวัดเอาจากกระแสอย่างเดียว

แทนที่จะต้องรอการเลือกตั้งอย่างช้าที่สุดทุกๆ 4 ปี หรือออกมาเดินขบวนแสดงพลังซึ่งวัดผลชัดเจนอะไรไม่ได้ ได้แต่กดดันสังคม ทำไมเราไม่ทำให้สามารถไปยื่นความจำนงแสดงจุดยืนว่าจะอยากให้ยุบสภาเลือกตั้งใหม่ ได้ตลอดเวลาที่ที่ว่าการจังหวัด/อำเภอ
เหมือนการติดต่อราชการทั่วๆไปล่ะครับ เหมือนทุกคนมี current status อยู่แล้ว แล้วไปเปลี่ยน status ตัวเองที่ ที่ว่าการจังหวัด/อำเภอ ได้ตลอดเวลา ว่าอยากจะให้ยุบสภารึยัง เปลี่ยนไปเปลี่ยนกลับได้ด้วย

ในเมื่อประชาชนรู้สึกไม่มีช่องทาง พรรคฝ่ายค้านอภิปรายไปก็เท่านั้น จะรอ 4 ปีมันก็ช้าเกิน ทนไม่ได้แล้ว ประเทศคงล่มจมไปก่อนแล้วอย่างที่เค้าว่ากัน

ในรัฐธรรมนูญ น่าจะเพิ่มช่องทางให้ ประชาชนไปลงชื่อแสดง status ของตัวเองที่ที่ทำการจังหวัด/อำเภอได้ตลอดเวลา และเพื่อความแฟร์ 2 ปีแรกของรัฐบาล status นี้ อาจจะเป็นได้แค่ ตัวชี้วัด ที่บอกรัฐบาล ได้ถึงความนิยมของตัวเอง ทำไม่ดีคะแนนตกนะ
แต่พอ 2 ปีผ่านไปแล้ว ถ้าจำนวนประชาชนที่ลงชื่อ อยากให้ยุบสภา มากกว่าคะแนนเสียงที่รัฐบาลชนะมาในการเลือกตั้งครั้งที่แล้ว หรือ มากกว่าครึ่งนึงของผู้มีสิทธิเลือกตั้ง แล้วคะแนนี้คงที่แบบนี้ได้ 60 วัน ก็ต้องยุบสภาทันที แล้วจัดเลือกตั้งเป็นทางการกันใหม่

การประท้วงบนถนน ก็อาจจะมีต่อไป แต่เป็นไปในลักษณะรณรงค์ให้ ประชาชนออกไปที่ทำการจังหวัดแล้วเปลี่ยน status ตัวเองซะ! มันก็จะมีเป้าหมายชัดเจนมากขึ้น และทำได้ตลอดเวลา วัดผลได้ว่า รณรงค์ไป คะแนนขึ้นหรือลงเท่าไหร่้

ผมคิดว่าวิธีนี้มัน fair นะคัรบ ผมไม่คิดว่าด้วยระบบราชการปัจจุบันนี้ จะทำระบบแบบนี้ขึ้นมาใช้ไม่ได้ ยิ่งถ้ามันเป็นเรื่องสำคัญ และทำให้เกิดปัญหาการเมืองทุกวันนี้ เราก็น่าลงทุนนะครับ

ความพยายามกับความรัก

ผมอ่านเจอในหนังสือเล่มนึง และคิดว่าเค้าสรุปได้ดีทีเดียว

1. ความพยายามที่เราทุ่มเทให้กับบางสิ่งไม่เพียงทำให้สิ่งนั้นเปลี่ยนแปลงไปเท่านั้น แต่ยังเปลี่ยนแปลงตัวเราและวิธีที่เราตีค่าสิ่งนั้นด้วย
2. ยิ่งทุ่มเทความพยายามมากเท่าไหร่ ความรักก็ยิ่งเพิ่มพูนมากเท่านั้น
3. การตีค่าสิ่งที่ตัวเองทำสูงเกินจริงนั้นฝังรากลึกจนเราทึกทักเอาเองว่าคนอื่นก็คิดเหมือนกัน
4. เมื่อเราทุ่มเทความพยายามให้กับบางสิ่งแต่ทำไม่สำเร็จ เราจะไม่รู้สึกผูกพันกับสิ่งนั้นมากนัก

-3-

First Meetup

หลายวันก่อนไอแก๊นพูดถึงเว็บ Meetup ให้ฟัง แล้วคืนเมื่อวานซืนก็ไปอ่านเจอในบทความซักอันอีก เลยอยากรู้อยากเห็นเข้าไปดู

Meetup เป็นเว็บชุมชน ที่มีคนอยากจัดกิจกรรมเจอคนใหม่ๆ หรือมีความสนใจร่วมกัน นัดมาเจอกันครับ ตั้ง group ตั้ง event แล้วก็ออกไปเจอกัน ลองสมัครเข้าไปดูก็ต้องตกใจว่า ในกรุงเทพฯ มี Meetup group เยอะกว่าที่คิดมาก นึกว่าจะร้าง

คนส่วนใหญ่ที่เห็น จะเป็นชา่วต่าวชาติ หลายคนพึ่งมาอยู่เมืองไทยไม่กี่เดือน อยากรู้จักคนใหม่ๆ หลายคนอยู่เมืองไทยมาหลายปีแล้ว คนไทยก็มีให้เห็นอยู่บ้าง มันดูเหมาะมากเลย ถ้าเราไปอยู่ต่างประเทศแล้วไม่ค่อยรู้จักใคร

ลองไล่ดูก็ไปเจอ Bangkok Coffee and Movie Meetup group โว้ว กิจกรรมคือนัดไปดูหนังกันทุกอาทิตย์ นัดเจอกันก่อนชั่วโมงนึงที่ True coffee นั่งคุยกัน แล้วถึงเวลาก้เดินไปดูหนังกัน ดูเสร็จคุยกันนิดหน่อยแล้วก็แยกย้าย

นัดครั้งถัดไปคือวันถัดไป(คืนวันศุกร์) ไปดู Ender's game ที่ Scala เลย เอาวะ ลองดู! ลองอะไรใหม่ๆ วู่วาม กด join ไปคืนวันนั้นเลย ฮ่าๆ